|
Jednocześnie ze wzrostem wymagań dotyczących jakości dźwięku, głośniki łączono w zestawy, w których znajdowały się źródła dźwięku o różnej charakterystyce (na przykład wysoko i niskotonowy, lub wysoko-nisko i średniotonowy, lub inne kombinacje). Aby najlepiej rozdzielić funkcję, między głośnikami umieszcza się filtry kierujące do właściwego głośnika właściwą dla niego częstotliwość. Czasami w kolumnie głośnikowej umieszcza się także wzmacniacz mocy. Ma to znaczenie dla ciężaru i rozmiarów konsolety, szczególnie w przypadku aparatury przenośnej. Schemat blokowy takiego zesta-_wu przedstawiony jest na rysunku.
Głośniki specjalnie uszczelnione w zamkniętej, wytłumionej wewnątrz obudowie noszą nazwę głośników typu „compact". Konstrukcją swoją różnią się one nieco od normalnego głośnika dynamicznego, dają piękne brzmienie, ale z powodu małej sprawności i w związku z tym wymaganej dużej mocy wzmacniaczy, w dysko-^ tekach nie są powszechnie stosowane.
Natomiast coraz częściej, szczególnie w dużych dyskotekach wymagających dobrego nagłośnienia spotyka się głośniki tubowe. Tuba, jako swojego rodzaju wzmacniacz dźwięków, znana była od stuleci. W epoce pierwszych gramofonów i radioodbiorników usiłowano polepszać parametry uzyskiwanych zeń dźwięków za pomocą tub. Opierano się przy tym raczej na doświadczeniach niż przesłankach naukowych.
|
